رساله من الشاعرعباس البدوی
یحادی اظعن بلله اعلیک ونهام
الیشدون الجرح بضیج ونهام
ترا ساس ادیارهم مهدوم ونهام
اسلف وینوح لهل الحمیه
اگضی العمر غیر الاهل ویامن
عدوهم ما غمض لحظه ویامن
شوف الموت ینگدمن ویامن
ینگد ازینین ولبیهم حمیه
تتباهه تضل بینه المعالی ونوگف لل اسم ناطور
و من طب المنیه تدری اشگال ابن مذخور
ابرض وعره وحید ابدار حلیت
وعلی صاحت اسهام الدار حلیت
انهضت مسرور لضرعان حلیت
اوگلت یامرحبه ابهای المنیه
بعدنه ابحیل الاول ودم بعدهو ایفور
ولگاع ابدمهم نرویهه
الوی امنل الم بس للخصم ماشکیت
ومن لاوتنی المنایه الهه من شایع حچیت
سجیه عد اهلی العناده اوغیرهم ما هویت
اوتاریخ الهم یوم النیبه
اسف ظعن الاحبه ابلیل شتانی
اتهلت و الدهر عنه شتانی
لیالی الفرح خلصت شتانی
ازمول الغدت تحت الوطیه
کلمات الشاعرعباس البدوی
ابدیار اعدای اشب نیران واوای
وخلی اسلف کله ایصیح واوای
ارید احچی لون بزور واوای
العناده افلاحتی ماهی حدیه
کلمات الشاعرشایع الحسن
مدونه الادیب